τελέω

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

τελέω < τέλος < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *kʷel- (κινώ, στρίβω)

Ρήμα

τελέω

1. ολοκληρώνω, εκπληρώνω
2. πληρώνω (πχ φόρο, μισθό κλπ)
3. ξοδεύω, καταναλώνω
4. μυώ σε μυστήρια
5. τελώ θρησκευτική τελετή

Άλλες μορφές

• επικός τύπος : τελείω
• συνηρημένη μορφή : τελῶ

Σύνθετα

• ἀποτελέω
• ἐκτελέω

Συγγενικά

• τέλεσμα

Κλίση

    Ενεστώτας: τελέω, τελέομαι (ασυναίρετοι τύποι)

ενεργητικός ενεστώτας   οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγὼ τελέω τελέω τελέοιμι — σὺ τελέεις τελέῃς τελέοις τέλεε οὖτος τελέει τελέῃ τελέοι τελεέτω ἡμεῖς τελέομεν τελέωμεν τελέοιμεν — ὑμεῖς τελέετε τελέητε τελέοιτε τελέετε οὗτοι τελέουσῐ(ν) τελέωσῐ(ν) τελέοιεν τελεόντων τελεέτωσαν 2o δυϊκός τελέετον τελέητον τελέοιτον τελέετον 3o δυϊκός τελέετον τελέητον τελεοίτην τελεέτων ονοματικοί τύποι απαρέμφατο μετοχή: αρσενικό - θηλυκό - ουδέτερο τελέειν τελέων τελέουσα τελέον 1η συζυγία - μεσοπαθητικός ενεστώτας   οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγὼ τελέομαι τελέωμαι τελεοίμην — σὺ τελέῃ / τελέει τελέῃ τελέοιο τελέου οὖτος τελέεται τελέηται τελέοιτο τελεέσθω ἡμεῖς τελεόμεθα τελεώμεθα τελεοίμεθα — ὑμεῖς τελέεσθε τελέησθε τελέοισθε τελέεσθε οὗτοι τελέονται τελέωνται τελέοιντο τελεέσθων / τελεέσθωσαν 2o δυϊκός τελέεσθον τελέησθον τελέοισθον τελέεσθον 3o δυϊκός τελέεσθον τελέησθον τελεοίσθην τελεέσθων ονοματικοί τύποι απαρέμφατο μετοχή: αρσενικό - θηλυκό - ουδέτερο τελέεσθαι τελεόμενος τελεομένη τελεόμενον

    Ενεστώτας: τελῶ, τελοῦμαι (συνηρημένοι τύποι)

Ενεργητικός Ενεστώτας προσωπικές εγκλίσεις οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγώ τελῶ τελῶ τελοῖμι / τελοίην - σύ τελεῖς τελῇς τελοῖς / τελοίης τέλει οὗτος τελεῖ τελῇ τελοῖ / τελοίη τελείτω ἡμεῖς τελοῦμεν τελῶμεν τελοῖμεν - ὑμεῖς τελεῖτε τελῆτε τελοῖτε τελεῖτε οὗτοι τελοῦσι(ν) τελῶσι(ν) τελοῖεν τελούντων / τελείτωσαν ονοματικοί τύποι απαρέμφατο μετοχή τελεῖν τελῶν τελοῦσα τελοῦν Μέσος / Παθητικός Ενεστώτας προσωπικές εγκλίσεις οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγώ τελοῦμαι τελῶμαι τελοίμην - σύ τελεῖ τελῇ τελοῖο τελοῦ οὖτος τελεῖται τελῆται τελοῖτο τελείσθω ἡμεῖς τελούμεθα τελώμεθα τελοίμεθα - ὑμεῖς τελεῖσθε τελῆσθε τελοῖσθε τελεῖσθε οὗτοι τελοῦνται τελῶνται τελοῖντο τελείσθων / τελείσθωσαν ονοματικοί τύποι απαρέμφατο μετοχή τελεῖσθαι τελούμενος τελουμένη τελούμενον

    Μέλλοντας: τελέσω, τελέσομαι, τελεσθήσομαι

Ενεργητικός Μέλλοντας προσωπικές εγκλίσεις οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγώ τελέσω - τελέσοιμι - σύ τελέσεις - τελέσοις - οὗτος τελέσει - τελέσοι - ἡμεῖς τελέσομεν - τελέσοιμεν - ὑμεῖς τελέσετε - τελέσοιτε - οὗτοι τελέσουσι(ν) - τελέσοιεν - ονοματικοί τύποι απαρέμφατο μετοχή τελέσειν τελέσων τελέσουσα τελέσον Μέσος Μέλλοντας προσωπικές εγκλίσεις οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγώ τελέσομαι - τελεσοίμην - σύ τελέσῃ / τελέσει - τελέσοιο - οὖτος τελέσεται - τελέσοιτο - ἡμεῖς τελεσόμεθα - τελεσοίμεθα - ὑμεῖς τελέσεσθε - τελέσοισθε - οὗτοι τελέσονται - τελέσοιντο - ονοματικοί τύποι απαρέμφατο μετοχή τελέσεσθαι τελεσόμενος τελεσομένη τελεσόμενον Παθητικός Μέλλοντας α' προσωπικές εγκλίσεις οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγώ τελεσθήσομαι - τελεσθησοίμην - σύ τελεσθήσῃ / τελεσθήσει - τελεσθήσοιο - οὖτος τελεσθήσεται - τελεσθήσοιτο - ἡμεῖς τελεσθησόμεθα - τελεσθησοίμεθα - ὑμεῖς τελεσθήσεσθε - τελεσθήσοισθε - οὗτοι τελεσθήσονται - τελεσθήσοιντο - ονοματικοί τύποι απαρέμφατο μετοχή τελεσθήσεσθαι τελεσθησόμενος τελεσθησομένη τελεσθησόμενον

    Αόριστος: ἐτέλεσα, ἐτελεσάμην, ἐτελέσθην

Ενεργητικός Αόριστος α' προσωπικές εγκλίσεις οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγώ ἐτέλεσα τελέσω τελέσαιμι - σύ ἐτέλεσας τελέσῃς τελέσαις / τελέσειας τέλεσον οὗτος ἐτέλεσε(ν) τελέσῃ τελέσαι / τελέσειεν τελεσάτω ἡμεῖς ἐτελέσαμεν τελέσωμεν τελέσαιμεν - ὑμεῖς ἐτελέσατε τελέσητε τελέσαιτε τελέσατε οὗτοι ἐτέλεσαν τελέσωσι(ν) τελέσαιεν / τελέσειαν τελεσάντων / τελεσάτωσαν ονοματικοί τύποι απαρέμφατο μετοχή τελέσαι τελέσας τελέσασα τελέσαν Μέσος Αόριστος α' προσωπικές εγκλίσεις οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγώ ἐτελεσάμην τελέσωμαι τελεσαίμην - σύ ἐτελέσω τελέσῃ τελέσαιο τέλεσαι οὖτος ἐτελέσατο τελέσηται τελέσαιτο τελεσάσθω ἡμεῖς ἐτελεσάμεθα τελεσώμεθα τελεσαίμεθα - ὑμεῖς ἐτελέσασθε τελέσησθε τελέσαισθε τελέσασθε οὗτοι ἐτελέσαντο τελέσωνται τελέσαιντο τελεσάσθων / τελεσάσθωσαν ονοματικοί τύποι απαρέμφατο μετοχή τελέσασθαι τελεσάμενος τελεσαμένη τελεσάμενον Παθητικός Αόριστος α' προσωπικές εγκλίσεις οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγώ ἐτελέσθην τελεσθῶ τελεσθείην - σύ ἐτελέσθης τελεσθῇς τελεσθείης τελέσθητι οὖτος ἐτελέσθη τελεσθῇ τελεσθείη τελεσθήτω ἡμεῖς ἐτελέσθημεν τελεσθῶμεν τελεσθείημεν / τελεσθεῖμεν - ὑμεῖς ἐτελέσθητε τελεσθῆτε τελεσθείητε / τελεσθεῖτε τελέσθητε οὗτοι ἐτελέσθησαν τελεσθῶσι(ν) τελεσθείησαν / τελεσθεῖεν τελεσθέντων / τελεσθήτωσαν ονοματικοί τύποι απαρέμφατο μετοχή τελεσθῆναι τελεσθείς τελεσθεῖσα τελεσθέν

    Παρακείμενος: τετέλεσμαι

Μέσος / Παθητικός Παρακείμενος προσωπικές εγκλίσεις οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγώ τετέλεσμαι τετελεσμένος ὦ τετελεσμένος εἴην - σύ τετέλεσαι τετελεσμένος ᾖς τετελεσμένος εἴης τετέλεσο οὖτος τετέλεσται τετελεσμένος ᾖ τετελεσμένος εἴης τετελέσθω ἡμεῖς τετελέσμεθα τετελεσμένοι ὦμεν τετελεσμένοι εἴημεν/εἶμεν - ὑμεῖς τετέλεσθε τετελεσμένοι ἦτε τετελεσμένοι εἴητε/εἶτε τετέλεσθε οὗτοι τετελεσμένοι εἰσί(ν) τετελεσμένοι ὦσι(ν) τετελεσμένοι εἴησαν/εἶεν τετελέσθων / τετελέσθωσαν ονοματικοί τύποι απαρέμφατο μετοχή τετελέσθαι τετελεσμένος τετελεσμένη τετελεσμένον

Πηγές

• τελέω - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• τελέω - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.