ὠμά

Αρχαία ελληνικά (grc)

Κλιτικός τύπος επιθέτου

ὠμᾰ́ (με βραχεία κατάληξη ᾰ)

• ονομαστική, αιτιατική και κλητική πληθυντικού, ουδέτερου γένους (ὠμόν) του ὠμός

ὠμᾱ́ (με μακρά κατάληξη ᾱ)

• ονομαστική, αιτιατική και κλητική δυϊκού, θηλυκού γένους (ὠμή) του ὠμός