poligloto

Εσπεράντο (eo)

Ετυμολογία

poligloto < poliglot- + -o

Ουσιαστικό

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	poligloto	poliglotoj
αιτιατική	poligloton	poliglotojn

poligloto ^(eo)

• o πολύγλωσσος, ο γλωσσομαθής