εκδικητής

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	εκδικητής	εκδικητές
γενική	εκδικητή	εκδικητών
αιτιατική	εκδικητή	εκδικητές
κλητική	εκδικητή	εκδικητές

Ετυμολογία

εκδικητής < αρχαία ελληνική ἐκδικητής

Προφορά

ΔΦΑ : /ɛk.ði.ci.ˈtis/

Ουσιαστικό

εκδικητής αρσενικό (θηλυκό εκδικήτρια)

1. αυτός που εκδικείται, που παίρνει εκδίκηση για μια άδικη πράξη

Μεταφράσεις

    εκδικητής

αγγλικά : avenger  (en) γαλλικά : vengeur  (fr) εσπεράντο : venĝanto  (eo)