επιφώνημα

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	επιφώνημα	επιφωνήματα
γενική	επιφωνήματος	επιφωνημάτων
αιτιατική	επιφώνημα	επιφωνήματα
κλητική	επιφώνημα	επιφωνήματα

Ετυμολογία

επιφώνημα < από το μεταγενέστερο ἐπιφώνημα. < Από το ρήμα ἐπιφωνῶ.

Στην αρχαία ελληνική, σήμαινε έξυπνη φράση !

Ουσιαστικό

επιφώνημα ουδέτερο

• (γραμματική) άκλιτη λέξη που φανερώνει αβεβαιότητα, αηδία, απορία, άρνηση, ειρωνεία, έπαινο, ευχή, θαυμασμό, κάλεσμα, λύπη, παρακίνηση, περίπαιγμα, πόνο, στενοχώρια, κλπ.
• Επιφωνηματική έκφραση : κάθε λέξη ή έκφραση που χρησιμοποιείται σαν επιφώνημα

Μπορεί να είναι ουσιαστικό, επίθετο, ρήμα, επίρρημα ή και (σύντομη) φράση.

Συγγενικές λέξεις

• επιφώνηση (καθαρεύουσα: επιφώνησις)
• επιφωνώ

Μεταφράσεις

    επιφώνημα

αγγλικά : interjection  (en) γαλλικά : exclamation  (fr) , interjection  (fr)