ορειβάτης

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	ορειβάτης	ορειβάτες
γενική	ορειβάτη	ορειβατών
αιτιατική	ορειβάτη	ορειβάτες
κλητική	ορειβάτη	ορειβάτες

Ετυμολογία

ορειβάτης < ορει- (< ὄρος) + -βασία (< βαίνω)

ο ορειβάτης συχνά δε χρησιμοποιεί εξοπλισμό

Ουσιαστικό

ορειβάτης αρσενικό και ορειβάτισσα

• ο άνδρας που ασχολείται με την ορειβασία

ομάδα ορειβατών, που χάθηκαν στα χιόνια, εντοπίστηκε σε ορεινό καταφύγιο

Συγγενικές λέξεις

• ορειβασία
• ορειβατικός

Συνώνυμα

• αλπινιστής

Μεταφράσεις

    ορειβάτης