αχούλ

Ποντιακά (pnt)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	αχούλ	αχούλεα
γενική	αχουλί	αχουλίων
αιτιατική	αχούλ	αχούλεα
κλητική	αχούλ	αχούλεα

Ετυμολογία

αχούλ < τουρκική akıl < αραβική عقل

Προφορά

ΔΦΑ : /aˈxul/

Ουσιαστικό

αχούλ ουδέτερο

• το μυαλό

Εκφράσεις

• όποιος 'κ εχ' αχούλ, εχ' ποδάρια: όποιος δεν έχει μυαλό, έχει πόδια.
• ο αχουλούς ους να ενούνιζεν ο ζαντός επέρασεν το ποτάμ: Μέχρι να το σκεφτεί ο μυαλωμένος, ο τρελός έχει διαβεί το ποτάμι.
• ο αχουλούς ους να νουνίζ, ο παλαλόν κρούει και διαβέν: Μέχρι να το σκεφτεί ο μυαλωμένος, ο τρελός χτυπάει και φεύγει.

Συγγενικά

• αχουλής, αχουλούς

Πηγές

• ^{(Χρειάζεται τεκμηρίωση…)}