ἄττα
Αρχαία ελληνικά (grc)
[επεξεργασία]
Ετυμολογία 1
[επεξεργασία]
- ἄττα < πρωτοελληνική *átta < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *átta. Συγγενές του (λατινικά) atta
Ουσιαστικό
[επεξεργασία]
ἄττα ουδέτερο άκλιτο
- (προσωνυμία, για πρεσβύτερους) παππούλη, πατερούλη
- ※ 8ος αιώνας πκε ⌘ Ὅμηρος, Ἰλιάς, 9 (Ι. Πρεσβεία πρὸς Ἀχιλλέα. Λιταί.), στίχ. 607
- Φοῖνιξ ἄττα γεραιὲ διοτρεφὲς οὔ τί με ταύτης χρεὼ τιμῆς·
- ※ 8ος αιώνας πκε ⌘ Ὅμηρος, Ἰλιάς, 9 (Ι. Πρεσβεία πρὸς Ἀχιλλέα. Λιταί.), στίχ. 607
Άλλες μορφές
[επεξεργασία] Ετυμολογία 2
[επεξεργασία] Κλιτικός τύπος αντωνυμίας
[επεξεργασία]ἄττα
- (αόριστη αντωνυμία) ονομαστική και αιτιατική πληθυντικού, ουδέτερου γένους (τί) του τίς
Άλλες μορφές
[επεξεργασία]Δείτε επίσης
[επεξεργασία]| η αόριστη αντωνυμία «τίς» | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| αριθμός | ενικός | πληθυντικός | δυϊκός | ||||||
| γένη → πτώσεις ↓ |
αρσενικό και θηλυκό | ουδέτερο | αρσενικό και θηλυκό | ουδέτερο | τριγενές | ||||
| ονομαστική | τὶς | τὶ | τινὲς | τινὰ, ἄττα | τινὲ | ||||
| γενική | τινὸς, του | τινῶν | τινοῖν | ||||||
| δοτική | τινὶ, τῳ | τισὶ(ν) | τινοῖν | ||||||
| αιτιατική | τινὰ | τὶ | τινὰς | τινὰ, ἄττα | τινὲ | ||||
| Παράρτημα:Γραμματική: Αντωνυμίες | |||||||||
Πηγές
[επεξεργασία]
- ἄττα - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.
Κατηγορίες:
- Προέλευση λέξεων από την πρωτοελληνική (αρχαία ελληνικά)
- Προέλευση λέξεων από την πρωτοϊνδοευρωπαϊκή (αρχαία ελληνικά)
- Αρχαία ελληνικά
- Ουσιαστικά (αρχαία ελληνικά)
- Αντίστροφο λεξικό (αρχαία ελληνικά)
- Προσωνυμίες (αρχαία ελληνικά)
- Λήμματα με παραθέματα από την Ιλιάδα (αρχαία ελληνικά)
- Λήμματα με παραθέματα (αρχαία ελληνικά)
- Κλιτικοί τύποι αντωνυμιών (αρχαία ελληνικά)
- Αόριστες αντωνυμίες (αρχαία ελληνικά)
- Αντίστροφο λεξικό (ελληνικά)