τίς

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

τίς < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *kʷis. Συγγενή: λατινική quis και χεττιτική 𒆪𒅖 (kuiš).

Αντωνυμία

τίς

1. (ερωτηματική αντωνυμία) ποιος;
2. (αόριστη αντωνυμία) τις (κάποιος) πριν από εγκλιτικό

   ※  5ος/4ος πκε αιώνας ⌘ Πλάτων, Μένων, 70α

   ἀποκρίνεσθαι ἐάν τίς τι ἔρηται

   να απαντήσει εάν κάποιος ρωτήσει κάτι

Σημειώσεις

• Κανονικά η αόριστη αντωνυμία τονίζεται με βαρεία: τὶς

Άλλες μορφές

για την ερωτηματική αντωνυμία:

• ηλειακός και λακωνικός τύπος : τίρ

για την αόριστη αντωνυμία:

• θεσσαλικός τύπος : κῐς
• αρκαδικός τύπος: σῐς
• ηλειακός τύπος : τῐρ

Σύνθετα

• ὅστις

Κλίση

η ερωτηματική αντωνυμία «τίς» αριθμός ενικός πληθυντικός δυϊκός γένη → πτώσεις ↓ αρσενικό και θηλυκό ουδέτερο αρσενικό και θηλυκό ουδέτερο τριγενές ονομαστική τίς τί τίνες τίνα τίνε γενική τίνος, τοῦ τίνων τίνοιν δοτική τίνι, τῷ τίσι(ν) τίνοιν αιτιατική τίνα τί τίνας τίνα τίνε Παράρτημα:Γραμματική: Αντωνυμίες επική κλίση οι διαφορετικοί τύποι, με έντονα γράμματα γένη → πτώσεις ↓ αρσενικό και θηλυκό ουδέτερο αρσενικό και θηλυκό ουδέτερο τριγενές ονομαστική τίς τί τίνες τίνα τίνε γενική τέο, τεῦ, τέου τέων τίνοιν δοτική τέῳ, τῳ τίσι(ν), τοῖσι(ν), τέοισι(ν) τίνοιν αιτιατική τίνα τί τίνας τίνα τίνε Κατηγορία:Επικοί τύποι

η αόριστη αντωνυμία «τίς» αριθμός ενικός πληθυντικός δυϊκός γένη → πτώσεις ↓ αρσενικό και θηλυκό ουδέτερο αρσενικό και θηλυκό ουδέτερο τριγενές ονομαστική τὶς τὶ τινὲς τινὰ, ἄττα τινὲ γενική τινὸς, του τινῶν τινοῖν δοτική τινὶ, τῳ τισὶ(ν) τινοῖν αιτιατική τινὰ τὶ τινὰς τινὰ, ἄττα τινὲ Παράρτημα:Γραμματική: Αντωνυμίες

Πηγές

• τίς - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• τίς - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.