ἐλλειπογνώμων

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δεν μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	ἐλλειπογνώμων	οἱ	ἐλλειπογνώμονες
γενική	τοῦ	ἐλλειπογνώμονος	τῶν	ἐλλειπογνωμόνων
δοτική	τῷ	ἐλλειπογνώμονῐ	τοῖς	ἐλλειπογνώμοσῐ(ν)
αιτιατική	τὸν	ἐλλειπογνώμονᾰ	τοὺς	ἐλλειπογνώμονᾰς
κλητική ὦ!		ἐλλειπογνῶμον		ἐλλειπογνώμονες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἐλλειπογνώμονε
γεν-δοτ	τοῖν		ἐλλειπογνωμόνοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'γείτων' όπως «γείτων» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἐλλειπογνώμων < αρχαία ελληνική ἐλλείπ(ω) + -ο- + γνώμονες (δόντια αλόγου που φανερώνουν την ηλικία), πληθυντικός του γνώμων

Ουσιαστικό

ἐλλειπογνώμων, -ονος αρσενικό

• (ελληνιστική κοινή, για άλογα) άλογο που δεν έχει δόντια (γνώμονες) απ' τα οποία μπορούμε να διαπιστώσουμε την ηλικία του

  σημείωση: κατά το Λεξικό Δημητράκου, πηγή: χειρόγραφο, Εὔδημος, λεξικογράφος, 4ος αιώνας (Eudemus of Rhodes), για άλογα με ηλικία πάνω από τα τεσσεράμισι χρόνια.

Σημειώσεις

• η λέξη αναφέρεται σε χειρόγραφο (επιφύλαξη σφαλερού τύπου)
• για πρώτο συνθετικό με τη σημασία «λείπω», δείτε λιπο- - Αρχαίες ελληνικές λέξεις με πρόθημα λιπο- στο Βικιλεξικό