συνθετικό

Νέα ελληνικά (el)

Προφορά

ΔΦΑ : /sin.θe.tiˈko/

τυπογραφικός συλλαβισμός : συν‐θε‐τι‐κό

Ετυμολογία 1

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	το	συνθετικό	τα	συνθετικά
γενική	του	συνθετικού	των	συνθετικών
αιτιατική	το	συνθετικό	τα	συνθετικά
κλητική		συνθετικό		συνθετικά
Κατηγορία όπως «βουνό» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

συνθετικό < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου συνθετικός. Εννοείται το ουσιαστικό

• για τη γλωσσολογία: μέρος ή στοιχείο
• για το νήμα: νήμα ή ύφασμα

Ουσιαστικό

συνθετικό ουδέτερο

1. (γλωσσολογία, γραμματική) λέξη ή λεξικό επίθημα που βρίσκεται σε σύνθεση με άλλο

    Στη λέξη πηγαινοέρχομαι το πρώτο συνθετικό είναι πηγαίνω και το δεύτερο συνθετικό είναι έρχομαι.

     Στο σύνθετο μαχαιροπίρουνο το πρώτο συνθετικό είναι το θέμα της λέξης μαχαίρι με ένθημα -ο- και το δεύτερο συνθετικό είναι το θέμα της λέξης πιρούνι με κλιτικό επίθημα.

   < υπώνυμα: πρώτο συνθετικό, δεύτερο συνθετικό, τρίτο συνθετικό

2. (γλωσσολογία, γραμματική) συνώνυμο συνδετικό

     συνθετικό φωνήεν (που συνδέει, συνθέτει)

3. (ύφασμα) νήμα από συνθετική ύλη

Μεταφράσεις

    (στη γλωσσολογία)

αγγλικά : combining form (en)

    συνθετικό νήμα ή ύφασμα

Ετυμολογία 2

συνθετικό < κλιτικός τύπος

Κλιτικός τύπος επιθέτου

συνθετικό

1. αιτιατική ενικού, αρσενικού γένους του συνθετικός
2. ονομαστική, αιτιατική και κλητική ενικού, ουδέτερου γένους του συνθετικός

Πηγές

• συνθετικός - Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής (1998) του Ιδρύματος Μανόλη Τριανταφυλλίδη (συντομογραφίες-σύμβολα). Η Πύλη για την ελληνική γλώσσα, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας
• συνθετικός - Χαραλαμπάκης, Χριστόφορος (επιμέλεια) (2014). Χρηστικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας. Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών.  (ψηφιοποιημένη έκδοση από το 2023, συντομογραφίες-σύμβολα)