ὀκτάπους

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

ὀκτάπους < (ὀκτώ) ὀκτά- + πούς

Επίθετο

→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ/ἡ	ὀκτάπους	τὸ	ὀκτάπουν
γενική	τοῦ/τῆς	ὀκτάποδος	τοῦ	ὀκτάποδος
δοτική	τῷ/τῇ	ὀκτάπόδῐ	τῷ	ὀκτάποδῐ
αιτιατική	τὸν/τὴν	ὀκτάποδᾰ	τὸ	ὀκτάπουν
κλητική ὦ!		ὀκτάπους		ὀκτάπουν
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ/αἱ	ὀκτάποδες	τὰ	ὀκτάποδᾰ
γενική	τῶν	ὀκταπόδων	τῶν	ὀκταπόδων
δοτική	τοῖς/ταῖς	ὀκτάποσῐ(ν)	τοῖς	ὀκτάποσῐ(ν)
αιτιατική	τοὺς/τὰς	ὀκτάποδᾰς	τὰ	ὀκτάποδᾰ
κλητική ὦ!		ὀκτάποδες		ὀκτάποδᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	ὀκτάποδε	τὼ	ὀκτάποδε
γεν-δοτ	τοῖν	ὀκταπόδοιν	τοῖν	ὀκταπόδοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'ταχύπους' όπως «ταχύπους» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

ὀκτάπους, -ους, -ουν

• που έχει οχτώ πόδια

Ουσιαστικό

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	ὀκτάπους	οἱ	ὀκτάποδες
γενική	τοῦ	ὀκτάποδος	τῶν	ὀκταπόδων
δοτική	τῷ	ὀκτάποδῐ	τοῖς	ὀκτάποσῐ(ν)
αιτιατική	τὸν	ὀκτάποδᾰ	τοὺς	ὀκτάποδᾰς
κλητική ὦ!		ὀκτάπους		ὀκτάποδες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ὀκτάποδε
γεν-δοτ	τοῖν		ὀκταπόδοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'πρόπους' όπως «πρόπους» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

ὀκτάπους, -οδος αρσενικό

• (ζωολογία) το χταπόδι

Άλλες μορφές

• ὀκτώπους

Απόγονοι

ὀκτάπους (αρχαία ελληνικά)

⇒ μεσαιωνικά ελληνικά: ὀκταπόδιν

⇒ νέα ελληνικά: χταπόδι

↷ οθωμανικά τουρκικά: ?

⇒ τουρκικά: ahtapot

ὀκτώπους (άλλη μορφή)

↷ αγγλικά: octopus

↷ αραβικά: أُخْطُبُوط (ʾuḵṭubūṭ)

↷ λατινικά: octopūs

Πηγές

• ὀκτάπους - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ὀκτάπους - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.