Constantinus

Λατινικά (la)

Ετυμολογία

Cōnstăntīnus < cōnstănt- (cōnstāns; σταθερός, βέβαιος) + -īnus

Προφορά

ΔΦΑ : /kõː.stanˈtiː.nʊs/ (κλασική λατινική)

τυπογραφικός συλλαβισμός : Cōn‐stan‐tī‐nus

Κύριο όνομα

Cōnstăntīnus, -ī ^(la) αρσενικό (θηλυκό Cōnstăntīna)

• ανδρικό όνομα· ο Κωνσταντίνος

Παράγωγα

• cōnstantia
• Cōnstăntīnĭānus
• Cōnstăntīnōpŏlĭs

Δείτε επίσης

• Μέγας Κωνσταντίνος στη Βικιπαίδεια 

Κλίση

αριθμός	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	Cōnstăntīnus	Cōnstăntīnī
γενική	Cōnstăntīnī	Cōnstăntīnōrum
δοτική	Cōnstăntīnō	Cōnstăntīnīs
αιτιατική	Cōnstăntīnum	Cōnstăntīnōs
κλητική	Cōnstăntīne	Cōnstăntīnī
αφαιρετική	Cōnstăntīnō	Cōnstăntīnīs
(β' κλίση)

Απόγονοι

Cōnstăntīnus (λατινικά)

↷ ελληνιστική κοινή: Κωνστᾰντῖνος

⇒ μεσαιωνικά ελληνικά: Κωνσταντῖνος

⇒ καθαρεύουσα: Κωνσταντῖνος

⇒ νέα ελληνικά: Κωνσταντίνος

Λατινικές γλώσσες

⇒ γαλλικά: Constantin

⇒ πορτογαλικά: Constantino

⇒ ισπανικά: Constantino

⇒ ιταλικά: Constantino

⇒ ρουμανικά: Constantin

Γερμανικές γλώσσες

↷ αγγλικά: Constantine

↷ γερμανικά: Konstantin

↷ δανικά: Konstantin

↷ νορβηγικά: Konstantin

↷ σουηδικά: Konstantin

Σλαβικές γλώσσες

↷ βουλγαρικά: Константин (Konstantin)

↷ ουκρανικά: Костянтин (Kostjantyn)

↷ πολωνικά: Konstantyn

↷ ρωσικά: Константин (Konstantin)

↷ σλαβομακεδονικά: Константин (Konstantin)

Πηγές

• Constantinus - Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire illustré latin-français, Hachette [Γκαφιό, Φελίξ (1934) Εικονογραφημένο λατινογαλλικό λεξικό, Ασέτ] (στα γαλλικά)
• Constantinus - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.