γελωτοποιός

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	γελωτοποιός	γελωτοποιοί
γενική	γελωτοποιού	γελωτοποιών
αιτιατική	γελωτοποιό	γελωτοποιούς
κλητική	γελωτοποιέ	γελωτοποιοί

Ετυμολογία

γελωτοποιός < αρχαία ελληνική < γέλως + ποιῶ

Ουσιαστικό

γελωτοποιός αρσενικό

1. κωμικός που διασκέδαζε τη βασιλική αυλή
2. ο κλόουν
3. αυτός που κάνει τους άλλους να γελούν

   είναι ο γελωτοποιός της παρέας

Μεταφράσεις

    ο κωμικός της αυλής

αγγλικά : jester  (en)