γενέτειρα

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	γενέτειρα	γενέτειρες
γενική	γενέτειρας	γενετειρών
αιτιατική	γενέτειρα	γενέτειρες
κλητική	γενέτειρα	γενέτειρες

Ετυμολογία

γενέτειρα < ελληνιστική κοινή

Ουσιαστικό

γενέτειρα θηλυκό

1. η πόλη όπου γεννήθηκε κάποιος, η ιδιαίτερη πατρίδα του

Μεταφράσεις

    γενέτειρα