ευάρεστος

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός
ονομαστική	ευάρεστος	ευάρεστη	ευάρεστο
γενική	ευάρεστου	ευάρεστης	ευάρεστου
αιτιατική	ευάρεστο	ευάρεστη	ευάρεστο
κλητική	ευάρεστε	ευάρεστη	ευάρεστο
πτώση	πληθυντικός
ονομαστική	ευάρεστοι	ευάρεστες	ευάρεστα
γενική	ευάρεστων	ευάρεστων	ευάρεστων
αιτιατική	ευάρεστους	ευάρεστες	ευάρεστα
κλητική	ευάρεστοι	ευάρεστες	ευάρεστα

Ετυμολογία

ευάρεστος < ελληνιστική κοινή εὐάρεστος

Επίθετο

ευάρεστος, -η, -ο

1. ευχάριστος

Μεταφράσεις

    ευάρεστος