ιθαγένεια

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	ιθαγένεια	ιθαγένειες
γενική	ιθαγένειας	ιθαγενειών
αιτιατική	ιθαγένεια	ιθαγένειες
κλητική	ιθαγένεια	ιθαγένειες

Ετυμολογία

ιθαγένεια < ιθαγενής + -εια

Προφορά

ΔΦΑ : /i.θa.ˈʝɛ.ni.a/

Ουσιαστικό

ιθαγένεια θηλυκό

1. η ιδιότητα του πολίτη ενός κράτους και τα δικαιώματα που αυτή συνεπάγεται

Συγγενικές λέξεις

• υπηκοότητα

Μεταφράσεις

    ιθαγένεια

αγγλικά : citizenship  (en) γαλλικά : citoyenneté  (fr)