ιθαγενής

Ελληνικά (el)

Ετυμολογία

ιθαγενής < αρχαία ελληνική ἰθαγενής

Επίθετο

ιθαγενής, -ής, -ές

1. που ανήκει στον λαό που υπήρχε σε μια χώρα πριν την αποικιοκράτησή της

   οι ιθαγενείς κάτοικοι της Παπουασίας

   συνώνυμα: ντόπιος

2. (μεταφορικά) που κατάγεται από τη χώρα για την οποία μιλούμε, που δεν το έφεραν από αλλού

   η χαρουπιά είναι ιθαγενές είδος στην Ελλάδα

Ουσιαστικό

ιθαγενής αρσενικό ή θηλυκό

1. που γεννήθηκε σε μια χώρα, σε αντίθεση με τους αποίκους της

   μελέτησε τα ήθη και έθιμα των ιθαγενών

Συγγενικές λέξεις

• ιθαγένεια

Δείτε επίσης

• αυτόχθονας και αυτόχθων

Μεταφράσεις

    ιθαγενής

αγγλικά : indigenous  (en) γαλλικά : indigène  (fr)