ντόπιος

Ελληνικά (el)

Ετυμολογία

ντόπιος < αρχαία ελληνική ἐντόπιος

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈdɔ.pi.ɔs/

Επίθετο

ντόπιος, -ια, -ιο

1. που έχει γεννηθεί και ζει σε έναν τόπο

   συνώνυμα: γηγενής, ιθαγενής

   οι ντόπιοι πληθυσμοί

2. που έχει δημιουργηθεί ή παραχθεί σε έναν τόπο

   συνώνυμα: εγχώριος

   τα ντόπια προϊόντα

Μεταφράσεις

    ντόπιος

αγγλικά : local  (en)

Ουσιαστικό

ντόπιος αρσενικό

1. αυτός που έχει γεννηθεί και ζει σε έναν τόπο

   οι ντόπιοι ήταν ιδιαίτερα φιλικοί απέναντι στους επισκέπτες