κοινό

Ελληνικά (el)

Ετυμολογία

κοινό < αρχαία ελληνική κοινός < μεταφραστικό δάνειο από την γαλλική public

Προφορά

ΔΦΑ : /ci.ˈnɔ/

Ουσιαστικό

κοινό ουδέτερο, χωρίς πληθυντικό

1. η μεγάλη μάζα του πληθυσμού, σύνολο ανθρώπων οι οποίοι συνδέονται με χαλαρούς και άτυπους κοινωνικούς δεσμούς, σαφείς όμως ως προς τα ενδιαφέροντα και τους ευρύτερους προσανατολισμούς

   απαγορεύεται η είσοδος στο κοινό

2. σύνολο ανθρώπων που μετέχουν σε μια κοινωνική ή άλλη δραστηριότητα ή παρακολουθούν ως αναγνώστες, ακροατές, θεατές ή επισκέπτες μια καλλιτεχνική, επιστημονική, αθλητική ή άλλη εκδήλωση

   περιοδικό με μεγάλο αναγνωστικό κοινό

Μεταφράσεις

    κοινό

αγγλικά : public  (en) γαλλικά : public  (fr)

Κλιτή μορφή επιθέτου

κοινό

• κοινός, στην αιτιατική του ενικού
• ουδέτερο του κοινός, στην ονομαστική, την αιτιατική και την κλητική του ενικού