φόνος

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	φόνος	φόνοι
γενική	φόνου	φόνων
αιτιατική	φόνο	φόνους
κλητική	φόνε	φόνοι

Ετυμολογία

φόνος < αρχαία ελληνική ὁ φόνος< φένω

Ουσιαστικό

φόνος αρσενικό

1. → Λείπει ο ορισμός (ή οι ορισμοί) αυτής της λέξης.

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ουσιαστικό

ὁ φόνος και ἡ φονή (το θηλυκό κυρίως στον πληθυντικό για τη σφαγή στη μάχη)

1. σφαγή, φονικό, ανθρωποκτονία, δολοφονία, σκοτωμός

   φόνου ὑπόδικος

2. θανατική ποινή

   φόνον προκεῖσθαι δημόλευστον (θα εκτεθεί στην ποινή του θανάτου δια λιθοβολισμού)

3. ο νεκρός, το πτώμα, το θύμα της σφαγής

   πρὶν ἴδω τὸν Ἑλένας φόνον ἐν δόμοις κείμενον

Συγγενικές λέξεις

• φένω
• φονή
• φονεύω
• φονεύς
• φονικός
• φόνιος, φονία, φόνιον και ὁ, ἡ φόνιος (ο αιμοχαρής)
• φονάω

Μεταφράσεις

    φόνος

αγγλικά : murder  (en) γαλλικά : meurtre  (fr)