πίμπρημι

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

πίμπρημι < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *bʰerw- / *bhrew (βράζω, κοχλάζω)

Ρήμα

πίμπρημι

1. φυσάω και φουσκώνω κάτι
2. καίω, πυρπολώ

Κλίση

    πίμπρημι

Ενεργητικός Ενεστώτας προσωπικές εγκλίσεις οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγώ πίμπρημι πιμπρῶ πιμπραίην - σύ πίμπρης πιμπρῇς πιμπραίης πίμπρη οὗτος πίμπρησι πιμπρῇ πιμπραίη πιμπράτω ἡμεῖς πίμπραμεν πιμπρῶμεν πιμπραίημεν/πιμπραῖμεν - ὑμεῖς πίμπρατε πιμπρῆτε πιμπραίητε/πιμπραῖτε πίμπρατε οὗτοι πιμπρᾶσι(ν) πιμπρῶσι(ν) πιμπραίησαν/πιμπραῖεν πιμπράντων / πιμπράτωσαν ονοματικοί τύποι απαρέμφατο μετοχή πιμπράναι πιμπράς (γεν. πιμπράντος) πιμπρᾶσα πιμπράν Ενεργητικός Παρατατικός προσωπικές εγκλίσεις οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγώ ἐπίμπρην - - - σύ ἐπίμπρης - - - οὖτος ἐπίμπρη - - - ἡμεῖς ἐπίμπραμεν - - - ὑμεῖς ἐπίμπρατε - - - οὗτοι ἐπίμπρασαν - - - Ενεργητικός Μέλλοντας προσωπικές εγκλίσεις οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγώ πρήσω - πρήσοιμι - σύ πρήσεις - πρήσοις - οὗτος πρήσει - πρήσοι - ἡμεῖς πρήσομεν - πρήσοιμεν - ὑμεῖς πρήσετε - πρήσοιτε - οὗτοι πρήσουσι(ν) - πρήσοιεν - ονοματικοί τύποι απαρέμφατο μετοχή πρήσειν πρήσων πρήσουσα πρῆσον Ενεργητικός Αόριστος α' προσωπικές εγκλίσεις οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγώ ἔπρησα πρήσω πρήσαιμι - σύ ἔπρησας πρήσῃς πρήσαις / πρήσειας πρῆσον οὗτος ἔπρησε πρήσῃ πρήσαι / πρήσειεν πρησάτω ἡμεῖς ἐπρήσαμεν πρήσωμεν πρήσαιμεν - ὑμεῖς ἐπρήσατε πρήσητε πρήσαιτε πρήσατε οὗτοι ἔπρησαν πρήσωσι(ν) πρήσαιεν / πρήσειαν πρησάντων / πρησάτωσαν ονοματικοί τύποι απαρέμφατο μετοχή πρῆσαι πρήσας πρήσασα πρῆσαν

Δείτε επίσης

νέα ελληνικά:

• εμπρηστής
• εμπρησμός
• εμπρηστικός
• έμπρηση

Πηγές

• πίμπρημι - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• πίμπρημι - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.