impiété

Γαλλικά (fr)

Ετυμολογία

impiété < (άμεσο δάνειο) λατινική impietas

Προφορά

ΔΦΑ : /ɛ̃.pje.te/

Ουσιαστικό

ενικός	πληθυντικός
impiété	impiétés

impiété ^(fr) αρσενικό ή θηλυκό

1. (παρωχημένο ή λόγιο) η ιδιότητα ενός άθρησκου ή ασεβούς ανθρώπου· η περιφρόνηση της θρησκείας
2. ασεβής λόγος ή πράξη

   ≈ συνώνυμα: blasphème, sacrilège

Συγγενικά

• impie