musca

Λατινικά (la)

Ετυμολογία

musca < (κληρονομημένο) πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *mu-, mew-. Συγγενή: αρχαία ελληνική μυῖα (< νέα ελληνική μύγα), παλαιά εκκλησιαστική σλαβονική моуха (μούχα), αλβανική mizë.

Ουσιαστικό

musca ^(la) θηλυκό

• (έντομο) η μύγα

  Aquila muscas non capit. — Ο αετός μύγες δεν πιάνει και με μύγες δεν χορταίνει.

  In pariete albo muscae sedebant ac dormitabant.

Κλίση

αριθμός	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	musca	muscae
γενική	muscae	muscārum
δοτική	muscae	muscīs
αιτιατική	muscam	muscās
κλητική	musca	muscae
αφαιρετική	muscā	muscīs
(α' κλίση)

Πηγές

• musca - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.