γαλλόφωνος

Ελληνικά (el)

Ετυμολογία

γαλλόφωνος < από το Γάλλος και το φωνή.

Στην καθαρεύουσα, γαλλόφωνος, -ος, -ον

Η λέξη μαρτυρείται από το 1848

Επίθετο

γαλλόφωνος, -η, -ο

• που μιλάει τα γαλλικά
• που αναφέρεται σε ανθρώπους που μιλούν γαλλικά

οι γαλλόφωνες περιοχές του Καναδά

Ουσιαστικό

γαλλόφωνος αρσενικό

• αλλοεθνής που μιλάει συνήθως τα γαλλικά, είτε σαν μητρική είτε σαν δεύτερη γλώσσα, τουλάχιστον σε ορισμένες περιστάσεις επικοινωνίας

Μεταφράσεις

    γαλλόφωνος

γαλλικά : francophone  (fr)