επιβάτης

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	επιβάτης	επιβάτες
γενική	επιβάτη	επιβατών
αιτιατική	επιβάτη	επιβάτες
κλητική	επιβάτη	επιβάτες

Ετυμολογία

επιβάτης < από το αρχαίο ρήμα ἐπιβαίνω

Ουσιαστικό

επιβάτης αρσενικό

• αυτός που κινείται με ένα μεταφορικό μέσο, ιδιωτικό ή δημόσιο, χωρίς να το οδηγεί ο ίδιος (και εφόσον δεν αποτελεί μέλος του πληρώματος)

Συγγενικές λέξεις

• επιβαίνω
• επιβατηγός
• επιβατικός

Μεταφράσεις

    επιβάτης

αγγλικά : passenger  (en) γαλλικά : passager  (fr) εβραϊκά : נוסע  (he)

ιταλικά : passeggero  (it) ολλανδικά : reiziger  (nl)