επιμελητής

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	επιμελητής	επιμελητές
γενική	επιμελητή	επιμελητών
αιτιατική	επιμελητή	επιμελητές
κλητική	επιμελητή	επιμελητές

Ετυμολογία

επιμελητής< ἐπιμελοῦμαι (: φροντίζω)

Ουσιαστικό

επιμελητής αρσενικό, επιμελήτρια θηλυκό

1. ο άνδρας που έχει αναλάβει να φροντίσει την αρτιότερη τεχνική και αισθητική εμφάνιση κάποιου έργου

   επιμελητής αρχαιοτήτων

2. ο μαθητής που αναλαμβάνει εκ περιτροπής με τους υπόλοιπους συμμαθητές του να προσέχει την αίθουσα κατά τη διάρκεια του διαλείμματος

   ο επιμελητής της τάξης οφείλει να ανοίγει τα παράθυρα

3. γιατρός νοσοκομείου, ο οποίος έχει ασκηθεί στην ειδικότητά του για συγκεκριμένο διάστημα και προΐσταται συγκεκριμένου τομέα

   ο επιμελητής της ορθοπεδικής

Συγγενικές λέξεις

• επιμελητεία
• επιμελητήριο
• επιμελούμαι

Μεταφράσεις

    επιμελητής