επιμελητής

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	επιμελητής	επιμελητές
γενική	επιμελητή	επιμελητών
αιτιατική	επιμελητή	επιμελητές
κλητική	επιμελητή	επιμελητές

Ετυμολογία

επιμελήτρια < ἐπιμελοῦμαι (: φροντίζω)

Ουσιαστικό

επιμελητής αρσενικό, επιμελήτρια θηλυκό

• ο άνδρας που έχει αναλάβει να φροντίσει την αρτιότερη τεχνική και αισθητική εμφάνιση κάποιου έργου

επιμελητής αρχαιοτήτων

• ο μαθητής που αναλαμβάνει εκ περιτροπής με τους υπόλοιπους συμμαθητές του να προσέχει την αίθουσα κατά τη διάρκεια του διαλείμματος

ο επιμελητής της τάξης οφείλει να ανοίγει τα παράθυρα

• γιατρός νοσοκομείου, ο οποίος έχει ασκηθεί στην ειδικότητά του για συγκεκριμένο διάστημα και προΐσταται συγκεκριμένου τομέα

ο επιμελητής της ορθοπεδικής

Συγγενικές λέξεις

• επιμελητεία
• επιμελητήριο
• επιμελούμαι

Μεταφράσεις

    επιμελητής