κενό

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	κενό	κενά
γενική	κενού	κενών
αιτιατική	κενό	κενά
κλητική	κενό	κενά

Ετυμολογία

κενό < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου κενός

Ουσιαστικό

κενό ουδέτερο

1. (φυσική) χώρος χωρίς ύλη
2. το άδειο κομμάτι ενός χώρου
   • (μεταφορικά) χρονικό διάστημα χωρίς κάποια συγκεκριμένη εργασία ή υποχρέωση
   • (στο σχολείο) μια διδακτική ώρα χωρίς μάθημα

     έλειπε ο φιλόλογος και τα παιδιά έκαναν κενό

3. ένα χάσμα που διακόπτει τη συνέχεια μιας επιφάνειας
4. (μεταφορικά) η απουσία ενός πράγματος

Εκφράσεις

• κενό εξουσίας: η απουσία μιας νόμιμης κυβέρνησης, ιδιαίτερα σε μεσοδιαστήματα
• νιώθω μέσα μου ένα κενό: δηλώνει ή απουσία συναισθημάτων και στόχων ή ότι μου λείπουν πολύ κάποια πράγματα ή πρόσωπα
• είχε το βλέμμα του καρφωμένο στο κενό: ήταν αφηρημένος ή σκεφτόταν έντονα κάτι και δεν κοιτούσε κάτι συγκεκριμένο
• οι προσπάθειές του έπεσαν στο κενό: δηλώνει αποτυχία, έλλειψη ανταπόκρισης των άλλων στις προσπάθειές του

Μεταφράσεις

    κενό

αγγλικά : gap  (en) , vacuum  (en)

γαλλικά : vide  (fr) , espace  (fr) ρωσικά : пустота  (ru) , вакуум  (ru) (φυσική), пропуск  (ru) , пробел  (ru) φινλανδικά : väli  (fi)

Κλιτή μορφή επιθέτου

κενό

• κενός, στην αιτιατική του ενικού
• ουδέτερο του κενός, στην ονομαστική, την αιτιατική και την κλητική του ενικού