χώρος

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	χώρος	χώροι
γενική	χώρου	χώρων
αιτιατική	χώρο	χώρους
κλητική	χώρε	χώροι

Ετυμολογία

χώρος < αρχαία ελληνική χῶρος

Ουσιαστικό

χώρος αρσενικό

• (φιλοσοφία) θεμελιώδης έννοια, παράλληλη με την έννοια του χρόνου, το πλαίσιο μέσα στο οποίο υπάρχουν όλα τα υλικά σώματα και μέσα στο οποίο καθορίζεται η θέση τους
• (γεωμετρία) το τρισδιάστατο σύστημα αναφοράς που χρησιμοποιείται για να προσδιοριστεί η θέση ενός σημείου
• οποιαδήποτε τρισδιάστατη έκταση
• ο κενός ή διαθέσιμος χώρος
• τόπος για συγκεκριμένη χρήση, π.χ κτήριο, δωμάτιο, οικόπεδο κ.λπ
• (γενικότερα) ο τόπος όπου κάτι ζει, υπάρχει ή διεξάγεται

Συγγενικές λέξεις

• → δείτε τη λέξη: χώρα
• χωρικός
• χωρώ

Σύνθετα

• χωροβάτης
• χωροδικτύωμα
• χωροθέτηση, χωροθετώ
• χωρομέτρηση, χωρομετρία, χωρομετρικός, χωρομετρώ
• χωροταξία
• χωροφύλακας
• χωροχρόνος

Μεταφράσεις

    χώρος

αγγλικά : space  (en) γαλλικά : lieu  (fr)