ληστής

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	ληστής	ληστές
γενική	ληστή	ληστών
αιτιατική	ληστή	ληστές
κλητική	ληστή	ληστές

Ετυμολογία

ληστής < αρχαία ελληνική λῃστής

Προφορά

ΔΦΑ : /li.ˈstis/

Ουσιαστικό

ληστής αρσενικό

1. το άτομο που κάνει ληστεία
2. το μέλος μιας συμμορίας που δρούσε στην ύπαιθρο, ληστεύοντας ή απάγοντας περαστικούς
3. (μεταφορικά) το άτομο που αποκτά χρήματα με αισχροκέρδεια

Συγγενικές λέξεις

• λησταρχείο
• λήσταρχος
• ληστεία
• ληστεύω
• ληστρικός

Σύνθετα

• λησταντάρτης
• λησταποδόχος
• ληστοκρατία
• ληστοκρατούμαι
• ληστοπραξία
• ληστοσυμμορία
• ληστοτρόφος
• ληστοφυγόδικος

Μεταφράσεις

    ληστής

αγγλικά : thief  (en) , robber  (en) γαλλικά : brigand  (fr) , voleur  (fr)