πανούργος

Ελληνικά (el)

Ετυμολογία

πανούργος < αρχαία ελληνική πανοῦργος < πᾶν + ἔργον

Προφορά

ΔΦΑ : /pa.ˈnuɾ.ɣɔs/

Επίθετο

πανούργος, -α, -ο

1. που χρησιμοποιεί, μηχανεύεται παράνομα, ανήθικα μέσα για να επιτύχει τους σκοπούς του

Συνώνυμα

• πονηρός

Μεταφράσεις

    πανούργος

αγγλικά : cunning  (en) γαλλικά : rusé  (fr)