ταλαίπωρος

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός
ονομαστική	ταλαίπωρος	ταλαίπωρη	ταλαίπωρο
γενική	ταλαίπωρου	ταλαίπωρης	ταλαίπωρου
αιτιατική	ταλαίπωρο	ταλαίπωρη	ταλαίπωρο
κλητική	ταλαίπωρε	ταλαίπωρη	ταλαίπωρο
πτώση	πληθυντικός
ονομαστική	ταλαίπωροι	ταλαίπωρες	ταλαίπωρα
γενική	ταλαίπωρων	ταλαίπωρων	ταλαίπωρων
αιτιατική	ταλαίπωρους	ταλαίπωρες	ταλαίπωρα
κλητική	ταλαίπωροι	ταλαίπωρες	ταλαίπωρα

Ετυμολογία

ταλαίπωρος < αρχαία ελληνική ταλαίπωρος < τάλας + πωρός

Επίθετο

ταλαίπωρος

1. καταπονημένος σωματικά ή ψυχικά

   Άφησέ τον να κοιμηθεί, τον ταλαίπωρο!

2. (μεταφορικά) άτυχος, δύστυχος, κακομοίρης

   Ένας ταλαίπωρος άνθρωπος είναι, όλα στραβά του βγήκανε!

Συγγενικές λέξεις

• ταλαιπωρία
• ταλαιπωρούμαι
• ταλαιπωρώ

Συνώνυμα

• βασανισμένος
• καταπονημένος
• κουρασμένος
• παιδεμένος

Μεταφράσεις

    ταλαίπωρος