υποχρεωτικός

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός
ονομαστική	υποχρεωτικός	υποχρεωτική	υποχρεωτικό
γενική	υποχρεωτικού	υποχρεωτικής	υποχρεωτικού
αιτιατική	υποχρεωτικό	υποχρεωτική	υποχρεωτικό
κλητική	υποχρεωτικέ	υποχρεωτική	υποχρεωτικό
πτώση	πληθυντικός
ονομαστική	υποχρεωτικοί	υποχρεωτικές	υποχρεωτικά
γενική	υποχρεωτικών	υποχρεωτικών	υποχρεωτικών
αιτιατική	υποχρεωτικούς	υποχρεωτικές	υποχρεωτικά
κλητική	υποχρεωτικοί	υποχρεωτικές	υποχρεωτικά

Ετυμολογία

υποχρεωτικός < → Η ετυμολογία λείπει.

Επίθετο

υποχρεωτικός, -ή, ό

1. αυτός που επιβάλλεται από υποχρέωση, από ανάγκη
2. περιποιητικός, εξυπηρετικός

Μεταφράσεις

    υποχρεωτικός

αγγλικά : obligatory  (en) , mandatory  (en) γαλλικά : nécessaire  (fr) , obligatoire  (fr)