ἐλαία

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

ἐλαία < ρίζα ελ- (πιθανόν Κρητική λέξη)

Πτώση	Ενικός	Δυικός	Πληθυντικός
Ονομαστική	ἐλαία	ἐλαία	ἐλαῖαι
Γενική	ἐλαίας	ἐλαίαιν	ἐλαιῶν
Δοτική	ἐλαίᾳ	ἐλαίαιν	ἐλαίαις
Αιτιατική	ἐλαίαν	ἐλαία	ἐλαίας
Κλητική	ἐλαία	ἐλαία	ἐλαῖαι

Ουσιαστικό

ἐλαία θηλυκό και ἐλάα

• το δέντρο της ελιάς και ο καρπός της

Συγγενικές λέξεις

• ἐλαϊκός σαν ελιά
• ἐλάινος και ἐλαΐνεος από ξύλο ελιάς
• ἐλαΐς,-ΐδος : το δέντρο της ελιάς (πληθ. ἐλᾷδες)
• ἐλαιών,-ῶνος : ο ελαιώνας
• ἔλαιον : το ελαιόλαδο αλλά και η ελαιώδης ουσία
• ἐλαιηρός,ά,όν  : ελαιώδης, του λαδιού, λαδερός
• ο ἔλαιος : αγριελιά, κότινος

Σύνθετα

• ἐλαιολόγος : εκείνος που συλλέγει ελιές
• ἐλαιοπώλης
• ἐλαιοφόρος
• ἐλαιοφυής,ής, ές και ελαιόφυτος,ος, ον : περιοχή κατάφυτη από ελιές

Έκφραση

• ἐκτός τῶν ἐλαιῶν : εκτός τόπου και χρόνου, εκτός θέματος, υπερβολικά (επειδή εκεί που τελείωνε το αθηναϊκό στάδιο υπήρχε πυκνός ελαιώνας σαν όριο)