Παράρτημα:Διάλεκτοι της αρχαίας ελληνικής

Από Βικιλεξικό
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Διάλεκτοι της αρχαίας ελληνικής γλώσσας - γεωγραφικά

Ορολογία: ελληνικά - αγγλικά (διεθνείς βιβλιογραφικοί κωδικοί, όπως στο Liddell-Scott-Jones)
Ομαδοποιήσεις από διάφορυς μελετητές, στο Ancient Greek dialects στην αγγλική Βικιπαίδεια Wikipedia-logo-v2.svg



ελληνικά - Greek - Gr. (κωδικός grk)
πρωτοελληνική γλώσσα (αμάρτυρη υποθετική) - Proto-Hellenic

δυτική ομάδα - West Greek

βορειοδυτικές διάλεκτοι - Northwest Greek
φωκική - Phocian - Phoc.
δελφική διάλεκτος - Delphian
λοκρική διάλεκτος - Locrian
ελεατική διάλεκτος - Elean
δωρική διάλεκτος - Doric - Dor.
λακωνική διάλεκτος - Laconian - Lacon.
Ηράκλειας - Heraclean
(μεσσηνιακή) - (Messenian - Mess.)
μεγαρική - Megarian - Megar.
κορινθιακή - Corinthian
κερκυκραϊκή Corcyraean - Corc.
αργολική - Argolic
ροδιακή - Rhodian
Κώς (και Κάλυμνος) - Coan (and Calymnian)
Θήρα (και μηλιακή) - Theran (and Melian)
κρητική - Cretan - Cret.
πιθανόν και η μακεδονική διάλεκτος

ανατολική ομάδα - East Greek

αττικοιωνική διάλεκτος - Attic–Ionic
αττική διάλεκτος - Attic - Att.
ιωνική διάλεκτος - Ionic - Ion.
ευβοϊκή - Euboean
αρκαδοκυπριακή διάλεκτος - Arcado-Cyprian
αρκαδική - Arcadian
κυπριακή - Cyprian - Cypr.
(παμφυλική) - (Pamphylian - Pamph.)
αιολική διάλεκτος - Aeolic - Aeol.
λεσβιακή - Lesbian
βοιωτική διάλεκτος - Boeotian - Boet.
θεσσαλική διάλεκτος - Thessalian - Thess.

Ενοποίηση: ελληνιστική κοινή - Koine


Σημειώσεις[επεξεργασία]

Σημειώσεις από το @ΚΕΓ - Παντελίδης, Νίκος (2007) Αρχαίες ελληνικές διάλεκτοι.

Οι αρχαίες ελληνικές διάλεκτοι κατατάσσονται συνήθως σε τέσσερις μεγάλες ομάδες: δυτική ελληνική, ιωνική, αρκαδική, αιολική. Κατά καιρούς έχουν βέβαια προταθεί εναλλακτικές ταξινομήσεις.
δυτική ομάδα - Δωριείς - και σε ολόκληρη την ηπειρωτική βορειοδυτική Ελλάδα - δωρικές αποικίες

ανατολική ομάδα

Ενοποίηση: 4ος αιώνας πΚΕ Κατηγορία:Ελληνιστική κοινή

※ «Είναι επίσης σχεδόν βέβαιο ότι η αντικατάσταση των διαλέκτων ολοκληρώθηκε νωρίτερα στις πόλεις και πιο αργά στην ύπαιθρο. Οι σημερινές διάλεκτοι και τα ιδιώματα της ελληνικής -με εξαίρεση την τσακωνική- δεν ανάγονται στις αρχαίες ελληνικές διαλέκτους αλλά έχουν τις ρίζες τους στην κατά τόπους διαφοροποίηση της αλεξανδρινής κοινής και της μεσαιωνικής (βυζαντινής) ελληνικής»
※ «Ποικίλα κατάλοιπα πάντως των αρχαίων διαλέκτων διασώθηκαν μέχρι σήμερα σε νεοελληνικές διαλέκτους και ιδιώματα κυρίως σε τοπωνύμια και μεμονωμένα λεξιλογικά στοιχεία.»

Πηγές[επεξεργασία]

Από τη Βιβλιογραφία:

  • Στοιχεία διαλέκτων@ΚΕΓ Καραμήτρου, Αμαλία. Διδακτικό εγχειρίδιο: Στοιχεία διαλέκτων. Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας
  • Buck, Carl Darling (1955) The Greek Dialects. Chicago: The University of Chicago Press.
  • Buck, Carl Darling (1910) Introduction to the study of the Greek dialects. Boston: Ginn and Company.
    @archive.org

για τις συντομογραφίες:

  • @TLG general abbreviations