εἴσειμι

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

εἴσειμι < εἰς + εἶμι < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *h₁ey- (εἶμι, πηγαίνω)

Ρήμα

εἴσειμι

1. εισέρχομαι
2. (θέατρο) εισέρχομαι στη σκηνή (για το χορό θεατρικής παράστασης)
3. (πολιτική) έρχομαι / εμφανίζομαι στην εκκλησία του δήμου (για να αγορεύσω)
4. (πολιτική) αναλαμβάνω κάποιο αξίωμα
5. (νομικός όρος) έρχομαι / εμφανίζομαι στο δικαστήριο
6. περνάω απ’ το μυαλό
7. (ουσιαστικοποιημένο) τά εἰσιόντα: η τροφή

Κλίση

    εἴσειμι

Ενεργητικός Ενεστώτας προσωπικές εγκλίσεις οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγώ εἴσειμι εἰσίω εἰσίοιμι/εἰσιοίην - σύ εἴσει εἰσίῃς εἰσίοις/εἰσιοίης εἴσιθι οὖτος εἴσεισι(ν) εἰσίῃ εἰσίοι/εἰσιοίη εἰσίτω ἡμεῖς εἴσιμεν εἰσίωμεν εἰσίοιμεν - ὑμεῖς εἴσιτε εἰσίητε εἰσίοιτε εἴσιτε οὗτοι εἰσίασι(ν) εἰσίωσι(ν) εἰσίοιεν εἰσιόντων / εἰσίτωσαν ονοματικοί τύποι απαρέμφατο μετοχή εἰσιέναι εἰσιών εἰσιοῦσα εἰσιόν Ενεργητικός Παρατατικός προσωπικές εγκλίσεις οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγώ εἰσῇα/εἰσῄειν - - - σύ εἰσῄεις/εἰσῄεισθα - - - οὖτος εἰσῄει - - - ἡμεῖς εἰσῇμεν - - - ὑμεῖς εἰσῇτε - - - οὗτοι εἰσῇσαν/εἰσῄεσαν - - - Ενεργητικός Μέλλοντας προσωπικές εγκλίσεις οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγώ εἴσειμι - εἰσίοιμι/εἰσιοίην - σύ εἴσει - εἰσίοις/εἰσιοίης - οὖτος εἴσεισι(ν) - εἰσίοι/εἰσιοίη - ἡμεῖς εἴσιμεν - εἰσίοιμεν - ὑμεῖς εἴσιτε - εἰσίοιτε - οὗτοι εἰσίασι(ν) - εἰσίοιεν - ονοματικοί τύποι απαρέμφατο μετοχή εἰσιέναι εἰσιών εἰσιοῦσα εἰσιόν Ενεργητικός Αόριστος β' προσωπικές εγκλίσεις οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγώ εἰσῆλθον εἰσέλθω εἰσέλθοιμι - σύ εἰσῆλθες εἰσέλθῃς εἰσέλθοις εἴσελθε οὖτος εἰσῆλθε εἰσέλθῃ εἰσέλθοι εἰσελθέτω ἡμεῖς εἰσήλθομεν εἰσέλθωμεν εἰσέλθοιμεν - ὑμεῖς εἰσήλθετε εἰσέλθητε εἰσέλθοιτε εἰσέλθετε οὗτοι εἰσῆλθον εἰσέλθωσι(ν) εἰσέλθοιεν εἰσελθόντων / εἰσελθέτωσαν ονοματικοί τύποι απαρέμφατο μετοχή εἰσελθεῖν εἰσελθών εἰσελθοῦσα εἰσελθόν Ενεργητικός Παρακείμενος προσωπικές εγκλίσεις οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγώ εἰσελήλυθα εἰσεληλύθω / εἰσελελυθώς, εἰσελελυθυῖα, εἰσελελυθός ὦ εἰσεληλύθοιμι / εἰσελελυθώς, εἰσελελυθυῖα, εἰσελελυθός εἴην - σύ εἰσελήλυθας εἰσεληλύθῃς / εἰσελελυθώς, εἰσελελυθυῖα, εἰσελελυθός ᾖς εἰσεληλύθοις / εἰσελελυθώς, εἰσελελυθυῖα, εἰσελελυθός εἴης εἰσελελυθώς, εἰσελελυθυῖα, εἰσελελυθός ἴσθι οὗτος εἰσελήλυθε εἰσεληλύθῃ / εἰσελελυθώς, εἰσελελυθυῖα, εἰσελελυθός ᾖ εἰσεληλύθοι / εἰσελελυθώς, εἰσελελυθυῖα, εἰσελελυθός εἴη εἰσελελυθώς, εἰσελελυθυῖα, εἰσελελυθός ἔστω ἡμεῖς εἰσεληλύθαμεν εἰσεληλύθωμεν / εἰσελελυθότες, εἰσελελυθυῖαι, εἰσελελυθότα ὦμεν εἰσεληλύθοιμεν / εἰσελελυθότες, εἰσελελυθυῖαι, εἰσελελυθότα εἴημεν/εἶμεν - ὑμεῖς εἰσεληλύθατε εἰσεληλύθητε / εἰσελελυθότες, εἰσελελυθυῖαι, εἰσελελυθότα ἦτε εἰσεληλύθοιτε / εἰσελελυθότες, εἰσελελυθυῖαι, εἰσελελυθότα εἴητε/εἶτε εἰσελελυθότες, εἰσελελυθυῖαι, εἰσελελυθότα ἔστε οὗτοι εἰσεληλύθασι(ν) εἰσεληλύθωσι(ν) / εἰσελελυθότες, εἰσελελυθυῖαι, εἰσελελυθότα ὦσι(ν) εἰσεληλύθοιεν / εἰσελελυθότες, εἰσελελυθυῖαι, εἰσελελυθότα εἴησαν/εἶεν εἰσελελυθότες, εἰσελελυθυῖαι, εἰσελελυθότα ἔστων ονοματικοί τύποι απαρέμφατο μετοχή εἰσελελυθέναι εἰσελελυθώς εἰσελελυθυῖα εἰσελελυθός Ενεργητικός Υπερσυντέλικος προσωπικές εγκλίσεις οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγώ εἰσεληλύθειν - - - σύ εἰσεληλύθεις - - - οὖτος εἰσεληλύθει - - - ἡμεῖς εἰσεληλύθεμεν - - - ὑμεῖς εἰσεληλύθετε - - - οὗτοι εἰσεληλύθεσαν - - -