καταρράχι

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	το	καταρράχι	τα	καταρράχια
γενική	του	καταρραχιού	των	καταρραχιών
αιτιατική	το	καταρράχι	τα	καταρράχια
κλητική		καταρράχι		καταρράχια
Οι καταλήξεις -ιού, -ια, -ιών προφέρονται με συνίζηση.
Κατηγορία όπως «τραγούδι» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ουσιαστικό

καταρράχι ουδέτερο

• (λαϊκότροπο) άλλη γραφή του καταράχι

  ※  ρέμα ορμητικό, που παφλάζει κρουνελιάζοντας ψηλοκρεμαστό, από καταρράχι

  Άγγελος Τερζάκης, Απρίλης, δʹ έκδοση αναθεωρημένη (Αθήνα: Βιβλοπωλείον της Εστίας, 1986), σελ. 111.

Συγγενικά

• Καταρράχι (τοπωνύμιο)