μείων

Νέα ελληνικά (el)

Ετυμολογία

μείων < αρχαία ελληνική μείων

Επίθετο

μείων αρσενικό ή θηλυκό, δημοτική: μείουσα θηλυκό, μείον ουδέτερο

• συγκριτικός αριθμός του μικρός. Δεν χρησιμοποιείται πλέον, εμφανίζεται όμως σε παράγωγα και σύνθετα.

Συγγενικά

• μείον
• μειονότητα
• μειονοτικός
• μειώνω
• μείωση
• μειωτέος
• μειωτικός
• μειωτικά

Σύνθετα

• μειοδοτώ, μειοδοσία, μειοδοτικός, μειοδότης
• μειονεκτώ, μειονέκτημα, μειονεκτικός, μειονεκτικότητα
• μειονεξία
• μειοψηφώ, μειοψηφία, μειονοψηφία, μειοψηφικός
• μειόκαινος

Μεταφράσεις

    μείων

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

→ ζητούμενο λήμμα

Πηγές

• μείων - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• μείων - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.