ταυτίζω

Νέα ελληνικά (el)

Ετυμολογία

ταυτίζω < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή ταυτίζω^[1]

Προφορά

ΔΦΑ : /taˈfti.zo/

Ρήμα

ταυτίζω (μεσοπαθητικό ταυτίζομαι)

θεωρώ κάποιον ή κάτι ισότιμο ή ισάξιο με κάποιον άλλον ή κάτι
πιστοποιώ την ταυτότητα κάποιου ατόμου ή πράγματος, εξακριβώνω την πραγματική φύση ή ιδιότητά του

Συγγενικά

Κλίση

Ενεργητική φωνή

Εξακολουθητικοί χρόνοι
πρόσωπα	Ενεστώτας	Παρατατικός	Εξ. Μέλλ.	Υποτακτική	Προστακτική	Μετοχή
α' ενικ.	ταυτίζω	ταύτιζα	θα ταυτίζω	να ταυτίζω		ταυτίζοντας
β' ενικ.	ταυτίζεις	ταύτιζες	θα ταυτίζεις	να ταυτίζεις	ταύτιζε
γ' ενικ.	ταυτίζει	ταύτιζε	θα ταυτίζει	να ταυτίζει
α' πληθ.	ταυτίζουμε	ταυτίζαμε	θα ταυτίζουμε	να ταυτίζουμε
β' πληθ.	ταυτίζετε	ταυτίζατε	θα ταυτίζετε	να ταυτίζετε	ταυτίζετε
γ' πληθ.	ταυτίζουν(ε)	ταύτιζαν ταυτίζαν(ε)	θα ταυτίζουν(ε)	να ταυτίζουν(ε)
Συνοπτικοί χρόνοι
πρόσωπα		Αόριστος	Συνοπτ. Μέλλ.	Υποτακτική	Προστακτική	Απαρέμφατο
α' ενικ.		ταύτισα	θα ταυτίσω	να ταυτίσω		ταυτίσει
β' ενικ.		ταύτισες	θα ταυτίσεις	να ταυτίσεις	ταύτισε
γ' ενικ.		ταύτισε	θα ταυτίσει	να ταυτίσει
α' πληθ.		ταυτίσαμε	θα ταυτίσουμε	να ταυτίσουμε
β' πληθ.		ταυτίσατε	θα ταυτίσετε	να ταυτίσετε	ταυτίστε
γ' πληθ.		ταύτισαν ταυτίσαν(ε)	θα ταυτίσουν(ε)	να ταυτίσουν(ε)
Συντελεσμένοι χρόνοι
πρόσωπα	Παρακείμενος	Υπερσυντέλικος	Συντελ. Μέλλ.	Υποτακτική	Προστακτική
α' ενικ.	έχω ταυτίσει	είχα ταυτίσει	θα έχω ταυτίσει	να έχω ταυτίσει
β' ενικ.	έχεις ταυτίσει	είχες ταυτίσει	θα έχεις ταυτίσει	να έχεις ταυτίσει
γ' ενικ.	έχει ταυτίσει	είχε ταυτίσει	θα έχει ταυτίσει	να έχει ταυτίσει
α' πληθ.	έχουμε ταυτίσει	είχαμε ταυτίσει	θα έχουμε ταυτίσει	να έχουμε ταυτίσει
β' πληθ.	έχετε ταυτίσει	είχατε ταυτίσει	θα έχετε ταυτίσει	να έχετε ταυτίσει
γ' πληθ.	έχουν ταυτίσει	είχαν ταυτίσει	θα έχουν ταυτίσει	να έχουν ταυτίσει