φημί

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

φημί < (κληρονομημένο) πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *bʰeh₂- (λέγω)

Προφορά

ΔΦΑ : /pʰɛː.mí/ (5^ος π.Χ. αιώνας Αττική)

τυπογραφικός συλλαβισμός : φη‐μί

Ρήμα

φημί

• (με αιτιατική) λέω

  ※ 8ος αιώνας πκε ⌘ Ὅμηρος, Ἰλιάς, 8 (Θ. Θεῶν ἀγορά. Κόλος μάχη.), στίχ. 153

  εἴ περ γάρ σ᾽ Ἕκτωρ γε κακὸν καὶ ἀνάλκιδα φήσει

  και αν ο Έκτωρ άνανδρον σε ειπεί

  Έμμετρη μετάφραση (1922): Ιάκωβος Πολυλάς, @greek‑language.gr

Συνώνυμα

• λέγω
• φάσκω
• ἠμί

Αντώνυμα

• ἀπόφημι
• ἀρνοῦμαι

Σύνθετα

• ἀντίφημι
• ἀπόφημι
• ἔκφημι
• ἐπίφημι
• κατάφημι
• μετάφημι
• παράφημι
• πρόφημι
• προφήτης
• πρόσφημι
• σύμφημι

Συγγενικά

• φημίζω
• φημισμός
• φάτις
• φήμη
• φῆμις
• φωνή

Κλίση

Αρχικοί Χρόνοι
Ενεστώτας	φημί
Παρατατικός	ἔφασκον, ἔφην
Μέλλοντας	φήσω
Αόριστος	ἔφησα, ἔφην
Παρακείμενος	εἴρηκα
Υπερσυντέλικος	εἰρήκειν

Πηγές

• φημί - ΜΟΡΦΩ (στα αγγλικά) Μορφολογικό ευρετήριο για την αρχαία ελληνική γλώσσα του Πανεπιστημίου του Σικάγου.
• Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français (Το Μεγάλο Μπαγί: Λεξικό [αρχαίας] ελληνικής-γαλλικής), Παρίσι: Hachette.
• φημί - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• φημί - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.
• Πάπυρος–Λαρούς–Μπριτάννικα: Λεξικό της ελληνικής γλώσσας, αρχαίας - μεσαιωνικής - νέας, ερμηνευτικό - ετυμολογικό. Αθήνα: Πάπυρος, 1981‑1994, έκδοση: 2013.