beni

Εσπεράντο (eo)

Ετυμολογία

beni < ben- + -i

Ρήμα

ρήμα beni
χρόνος	μορφή	ενεργητική μετοχή	παθητική μετοχή
ενεστώτας	benas	benanta	benata
αόριστος	benis	beninta	benita
μέλλοντας	benos	benonta	benota
υποθετική	benus	-	-
προστακτική	benu	-	-

beni ^(eo)

• ευλογώ

Αντώνυμα

• malbeni

---

Ιταλικά (it)

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈbɛ.ni/

Ουσιαστικό

beni ^(it)

• ιδιοκτησία, περιουσία, υπάρχοντα, κληρονομιά

  ※  Antonio non suddivise fra i quattro figli Salvuzzo, Beccarello, Taddeo e Giovanni i propri beni, ma lasciò in usufrutto alla moglie Zanna dei Maranensi i suoi beni dotali (Francesca Bocchi, Il patrimonio bentivolesco alla metà del Quattrocento, Istituto per la storia di Bologna, 1970, σελ. 57)

  Ο Αντόνιο δεν μοίρασε στους τέσσερις γιους του Σαλβούτσο, Μπεκαρέλλο, Ταντέο και Τζιοβάνι την περιουσία του, αλλά την άφησε ως επικαρπία στη σύζυγό του Ζάννα των Μαρανένσι τη δική της, προικώα, περιουσία

Κλιτικός τύπος ουσιαστικού

beni ^(it)

• πληθυντικός αριθμός του bene, τα αγαθά

---

Τουρκικά (tr)

Προφορά

ΔΦΑ : /bɛˈni/

Κλιτικός τύπος αντωνυμίας

beni

1. αιτιατική ενικού του ben

   beni seviyor! - με αγαπάει!

Κλίση

Προσωπικές αντωνυμίες
ενικός
Πτώση	Α' πρόσωπο	Β' πρόσωπο	Γ' πρόσωπο
ονομαστική	ben	sen	o
αιτιατική	beni	seni	onu
δοτική	bana	sana	ona
τοπική	bende	sende	onda
αφαιρετική	benden	senden	ondan
κτητική	benim	senin	onun
πληθυντικός
ονομαστική	biz	siz	onlar
αιτιατική	bizi	sizi	onları
δοτική	bize	size	onlara
τοπική	bizde	sizde	onlarda
αφαιρετική	bizden	sizden	onlardan
κτητική	bizim	sizin	onların