deus

Λατινικά (la)

Ετυμολογία

deus < *dẹ̄os < παλαιά λατινική deiuos < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *deywós.

Κατά μερικούς σχετίζεται με το αρχαιοελληνικό θεός αλλά τέτοια ετυμολογική σχέση δεν έχει ακόμα αποδειχθεί.

Ουσιαστικό

deus, -ī αρσενικό

1. (θρησκεία) ο θεός
2. η θεότητα
3. επιθετικός προσδιορισμός αυτοκρατόρων

Κλίση

αριθμός	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	deus	deī, diī, dī
γενική	deī	deōrum, deum
δοτική	deō	deīs, diīs, dīs
αιτιατική	deum	deōs
κλητική	deus, dive, dee	deī, diī, dī
αφαιρετική	deō	deīs, diīs, dīs

Εκφράσεις

• deus ex machina (από μηχανής θεός)

Απόγονοι

deus (λατινικά)

⇒ παλαιά γαλλικά: deu, dé , dieu

⇒ γαλλικά: dieu

⇒ πορτογαλικά: deus

Πηγές

• deus - Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire illustré latin-français, Hachette [Γκαφιό, Φελίξ (1934) Εικονογραφημένο λατινογαλλικό λεξικό, Ασέτ] (στα γαλλικά)
• deus - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.

---

Πορτογαλικά (pt)

Ετυμολογία

deus < (κληρονομημένο) λατινική deus.

Ουσιαστικό

deus ^(pt) αρσενικό

• (θρησκεία) o θεός