δρυοκολάπτης

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	δρυοκολάπτης	δρυοκολάπτες
γενική	δρυοκολάπτη	δρυοκολαπτών
αιτιατική	δρυοκολάπτη	δρυοκολάπτες
κλητική	δρυοκολάπτη	δρυοκολάπτες

Ετυμολογία

δρυοκολάπτης < αρχαία ελληνική δρυοκολάπτης

Ουσιαστικό

δρυοκολάπτης αρσενικό

• (ορνιθολογία) πουλί της οικογένειας των δρυοκολαπτιδών που ανοίγει οπές σε συνήθως γερασμένα δέντρα και αναζητεί τροφή ή φτιάχνει εκει τη φωλιά του

  δρυοκολάπτης ο μείζων (Picus major)

  δρυοκολάπτης ο χλωρός δηλαδή πράσινος (Picus viridis)

Συνώνυμα

• δεντροφάγος
• δρυοκόπος
• ξυλοφαγάς
• (λαϊκό) πελεκάνος
• τρυπόξυλο
• τσικλητάρα

Δείτε επίσης

• δρυοκολάπτης στη Βικιπαίδεια

Μεταφράσεις

    δρυοκολάπτης

αγγλικά : woodpecker  (en) αζεριανά : ağacdələn  (az) αρμενικά : փայտփորիկ  (hy) γερμανικά : Specht  (de) περσικά : دارکوب  (fa) πολωνικά : dzięcioł  (pl) ρωσικά : дятел  (ru) τουρκικά : ağaçkakan  (tr)

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

Πτώση	Ενικός	Δυικός	Πληθυντικός
Ονομαστική	δρυοκολάπτης	δρυοκολάπτα	δρυοκολάπται
Γενική	δρυοκολάπτου	δρυοκολάπταιν	δρυοκολαπτῶν
Δοτική	δρυοκολάπτῃ	δρυοκολάπταιν	δρυοκολάπταις
Αιτιατική	δρυοκολάπτην	δρυοκολάπτα	δρυοκολάπτας
Κλητική	δρυοκολάπτα	δρυοκολάπτα	δρυοκολάπται

Ετυμολογία

δρυοκολάπτης < δρῦς + -ο- + κολάπτω

Ουσιαστικό

δρυοκολάπτης

• (ορνιθολογία) δρυοκολάπτης

Συνώνυμα

• δρυοκόλαψ
• δρυοκόπος