ερμητικός

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός
ονομαστική	ερμητικός	ερμητική	ερμητικό
γενική	ερμητικού	ερμητικής	ερμητικού
αιτιατική	ερμητικό	ερμητική	ερμητικό
κλητική	ερμητικέ	ερμητική	ερμητικό
πτώση	πληθυντικός
ονομαστική	ερμητικοί	ερμητικές	ερμητικά
γενική	ερμητικών	ερμητικών	ερμητικών
αιτιατική	ερμητικούς	ερμητικές	ερμητικά
κλητική	ερμητικοί	ερμητικές	ερμητικά

Ετυμολογία

ερμητικός < (αντιδάνειο) γαλλική hermétique < μεσαιωνική λατινική hermeticus < ελληνιστική κοινή ῾Ερμῆς Τριμέγιστος

Η λέξη μαρτυρείται από το 1812

Προφορά

ΔΦΑ : /ɛɾ.mi.ti.ˈkɔs/ αρσενικό

ΔΦΑ : /ɛɾ.mi.ti.ˈci/ θηλυκό

ΔΦΑ : /ɛɾ.mi.ti.ˈkɔ/ ουδέτερο

Επίθετο

ερμητικός, -ή, -ό

1. εντελώς κλειστός, που δεν μπορεί να παραβιαστεί

   συνώνυμα: αδιαπέραστος, στεγανός

2. που χαρακτηρίζεται από αποκρυφισμό

   συνώνυμα: απόκρυφος

3. που ασχολείται με θεολογικές και φιλοσοφικές θεωρίες οι οποίες αποδίδονται στον Ερμή Τριμέγιστο
4. που αποκωδικοποιείται με δυσκολία

   συνώνυμα: γριφώδης, δυσερμήνευτος, δυσεξήγητος, σιβυλλικός

Συγγενικές λέξεις

• ερμητισμός

Μεταφράσεις

    ερμητικός

γαλλικά : hermétique  (fr)