μάρτυρας

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	μάρτυρας	μάρτυρες
γενική	μάρτυρα	μαρτύρων
αιτιατική	μάρτυρα	μάρτυρες
κλητική	μάρτυρα	μάρτυρες

Ετυμολογία

μάρτυρας < αρχαία ελληνική μάρτυς

Ουσιαστικό

μάρτυρας αρσενικό ή θηλυκό

1. που ακούει ή βλέπει κάτι τη στιγμή που αυτό γίνεται

   αυτόπτης μάρτυρας

   μπορώ να σου το διαβεβαιώσω, ήμουν μάρτυρας

2. που παρουσιάζεται σε ένα δικαστήριο για να δώσει πληροφορίες πάνω σε ένα θέμα

   ο δικαστής ρώτησε τους μάρτυρες

3. που βασανίστηκε ή και θανατώθηκε για τις πεποιθήσεις του
   • (κατ' επέκταση) που ζει μέσα σε ταλαιπωρίες

Συγγενικές λέξεις

• μαρτυρία και μαρτυριά
• μαρτυριάρης
• μαρτυριάτικο και μαρτυρίκι
• μαρτυρικά
• μαρτυρικός
• μαρτύριο
• μαρτυράω και μαρτυρώ
• μάρτυς

Σύνθετα

• μαρτυρολόγιο
• εθνομάρτυρας
• ιερομάρτυρας
• νεομάρτυρας
• οσιομάρτυρας
• πρωτομάρτυρας
• ψευδομάρτυρας

Μεταφράσεις

    αυτός που βλέπει ή ακούει κάτι, αυτός που δίνει πληροφορίες στο δικαστήριο

αγγλικά : witness  (en) γαλλικά : témoin  (fr)

    αυτός που βασανίστηκε ή θανατώθηκε

αγγλικά : martyr  (en) γαλλικά : martyr  (fr) , martyre  (fr)