μερισμός

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	μερισμός	μερισμοί
γενική	μερισμού	μερισμών
αιτιατική	μερισμό	μερισμούς
κλητική	μερισμέ	μερισμοί

Ετυμολογία

μερισμός < αρχαία ελληνική μερισμός

Προφορά

ΔΦΑ : /mɛ.ɾiz.ˈmɔs/

Ουσιαστικό

μερισμός αρσενικό

1. η διαίρεση, ο χωρισμός μιας ποσότητας σε περισσότερα του ενός μέρη συνήθως με βάση κάποια αναλογία
2. θεματική ενότητα της πρακτικής αριθμητικής που ασχολείται με το μοίρασμα διάφορων ποσοτήτων, κυρίως οικονομικών, σε μέρη ανάλογα κάποιων δοθέντων αριθμών

Συνώνυμα

• επιμερισμός

Δείτε επίσης

• μερίζω
• μέρισμα

Μεταφράσεις

    μερισμός

γαλλικά : partage  (fr)