μοχλός

Ελληνικά (el)

μοχλός α' είδους

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	μοχλός	μοχλοί
γενική	μοχλού	μοχλών
αιτιατική	μοχλό	μοχλούς
κλητική	μοχλέ	μοχλοί

Ετυμολογία

μοχλός < αρχαία ελληνική μοχλός

Προφορά

ΔΦΑ : /mɔ.ˈxlɔs/

Ουσιαστικό

μοχλός αρσενικό

1. (φυσική) άκαμπτο αντικείμενο που σε συνδυασμό με ένα υπομόχλιο μπορεί να πολλαπλασιάσει τη μηχανική δύναμη που ασκείται σε ένα άλλο αντικείμενο
2. εξάρτημα ενός μηχανισμού που το χρησιμοποιεί ο χειριστής για να επιτελέσει κάποιες λειτουργίες

   συνώνυμα: λεβιές

Δείτε επίσης

• μοχλός στη Βικιπαίδεια

Μεταφράσεις

    μοχλός

αγγλικά : lever  (en) γαλλικά : levier  (fr)

τουρκικά : kaldıraç  (tr)