σουλτάνος

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	σουλτάνος	σουλτάνοι
γενική	σουλτάνου	σουλτάνων
αιτιατική	σουλτάνο	σουλτάνους
κλητική	σουλτάνε	σουλτάνοι

Ετυμολογία

σουλτάνος < τουρκική sultan < αραβική سلطان (ο ηγεμόνας) < αραμαϊκή sultânâ (ισχύς, εξουσία)

Ουσιαστικό

σουλτάνος αρσενικό

1. o μονάρχης σε κάποια μουσουλμανικά κράτη, όπως η Οθωμανική Αυτοκρατορία ή κάποια σύγχρονα σουλτανάτα
2. (μεταφορικά) ο τύραννος, ο απόλυτος μονάρχης

   συνώνυμα: δικτάτορας

3. (μεταφορικά) ο καλομαθημένος και παραχαϊδεμένος άνθρωπος

   Όταν η κομμουνιστική Κίνα αποφάσισε να φρενάρει την υπερβολική αύξηση του πληθυσμού, απαγόρευσε στα νέα ζευγάρια να αποκτούν πάνω από ένα παιδί. Και επειδή τα νέα ζευγάρια αυτό το ένα το παιδί το προτιμούσαν αγόρι, το αποτέλεσμα ήταν να γεννηθεί μιά γενιά από μικρούς σουλτάνους.

   συνώνυμα: πασάς

Συγγενικές λέξεις

• σουλτάνα
• Σουλτάνα
• σουλτανίνα
• σουλτανάτο
• σουλτανικός

Δείτε επίσης

• εμίρης

Μεταφράσεις

    σουλτάνος

αγγλικά : sultan  (en) αραβικά : سلطان  (ar) γαλλικά : sultan  (fr) γερμανικά : Sultan  (de) ισπανικά : sultán  (es) ιταλικά : sultano  (it)

περσικά : سلطان  (fa) ρωσικά : султан  (ru) τουρκικά : sultan  (tr)