συνάρτηση

Ελληνικά (el)

Ετυμολογία

συνάρτηση < συναρτώ

Ουσιαστικό

συνάρτηση θηλυκό

• η αντιστοίχιση και η συσχέτιση ενός στοιχείου με κάποιο ή κάποια άλλα

Ο μισθός είνα συνάρτηση της προϋπηρεσίας

Οι επιδόσεις στο σχολείο είναι συνάρτηση της μελέτης, αλλά και της ψυχικής κατάστασης στην οποία βρίσκεται ένα παιδί

• (μαθ.) πραγματική συνάρτηση με μια πραγματική μεταβλητή ονομάζεται μια διαδικασία κατά την οποία κάθε στοιχείο ενός αρχικού συνόλου Α το αντιστοιχούμε σε ένα και μόνο ένα στοιχείο του συνόλου Β.

Η ταχύτητα ενός σώματος που εκτελεί ευθύγραμμη ομαλά επιταχυνόμενη κίνηση είναι συνάρτηση του χρόνου.

Συγγενικές λέξεις

• συναρτώ
• ασυνάρτητος

Μεταφράσεις

    συνάρτηση

αγγλικά : function  (en) γαλλικά : fonction  (fr)