υπακοή

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	υπακοή	υπακοές
γενική	υπακοής	-
αιτιατική	υπακοή	υπακοές
κλητική	υπακοή	υπακοές

Ετυμολογία

υπακοή < ελληνιστική κοινή ὑπακοή

Ουσιαστικό

υπακοή θηλυκό

1. το να υπακούει κάποιος στους ανωτέρους του ή στους νόμους, να εκτελεί τις εντολές τους, να συμμορφώνεται προς τα κελεύσματά τους

Αντώνυμα

• ανυπακοή

Συγγενικές λέξεις

• υπάκουος
• υπακούω

Μεταφράσεις

    υπακοή

αγγλικά : obedience  (en) γαλλικά : obéissance  (fr)